2006/Aug/13

ได้มีโอกาสได้อ่านหนังสือของ John C. Maxwell ซึ่งเขาเป็นกูรูทางด้านภาวะผู้นำของโลก
เ็ป็นการเปิดโลกทัศน์ทางด้านผู้นำให้กว้างขวางขึ้น สิ่งหนึ่งที่เขาบอกไว้ก็คือ ผู้นำเป็นสิ่ง
ที่พวกเราทุกคนสามารถสร้างขึ้นมาได้ ไม่ได้เ็ป็นสิ่งที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด หรือว่ากันว่ามัน
ไม่เกี่ยวกับกรรมพันธุ์ ซึ่งผมเองก็ืืเชื่อว่าผู้นำนั้นสร้างขึ้นมาได้

คำถามก็คือ แล้วอะไรที่เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับคนที่อยากเป็นผู้นำจะต้องทำให้ได้ก่อน
คำตอบก็คือ ความมีวินัยนั่นเอง ตัวเราเองต้องเป็นผู้นำของตัวเองให้ได้ซะก่อน จึงจะ
สามารถไปนำคนอื่นได้ ถ้าเราเองยังนำตัวเองไม่ได้ รับรองว่า เราก็ไม่สามารถไปนำคนอื่นๆ
ได้เลย แล้วอะไรที่เรียกว่าการนำตนเอง

การนำตัวเอง พูดให้ง่ายขึ้นมันก็คือ การมีวินัยในตนเอง การที่เราทำอะไรในสิ่งที่เราตั้งใจ
ได้ตามเป้าหมายที่เราต้องการ เช่น บางคนต้องการที่จะลดความอ้วน มีความตั้งใจที่จะออกกำลังการตอนเช้า แต่พอนาฬิกาปลุกตอนเช้า ก็กดทิ้งแล้วก็นอนต่อ
โดยที่รู้สึกว่า อยากนอน เพราะมันสบาย ออกกำัลังกายเอาไว้ก่อนก็ได้ ไว้ตอนเย็นก็แล้วกัน
พอตอนเย็น ก็ติดทีวี แล้วก็คิดว่า ไว้พรุ่งนี้เช้าดีกว่า อากาศดีๆ ตอนเช้าน่าดีกว่า
แล้วเหตุการณ์ก็เกิดขึ้นซ้ำแ้ล้วซ้ำเล่า แบบนี้ไปเรื่อยๆ สรุปความอ้วนก็ไม่ได้ลด เพราะลดไม่ได้

นี่คือตัวอย่างของการไม่มีวินัยในตนเอง คนที่จะเป็นผู้นำได้ จะต้องฝ่าด่านเรื่องเหล่านี้
ไปให้ได้ ถ้าเราสามารถควบคุมตนเองได้เมื่อไหร่ การควบคุมคนอื่น ก็ไม่ยากเลย

จริงมั้ยครับ

2006/Aug/11

หายไปนาน กลับมาใหม่ เนื่องจากติดภาระกิจมากมาย
ช่วงที่ทำงานก็เจอะเจอกับความยุ่งยากในการจัดการกับคนที่อยู่ใต้การดูแลของเราเอง

มากคนยิ่งมากความ
เคยได้ยินคำว่าการบริหารงานแบบมีส่วนร่วมกันบ้างหรือเปล่า มันก็คือ การที่เราให้พนักงาน
ได้มีส่วนร่วมในการสร้างสรรค์ หรือทำงานให้กับบริษัท เปิดโอกาสให้เขามีการแสดงความ
คิดเห็น ให้ข้อคิดเห็นกับงานต่างๆ ของบริษัท

สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ พอให้หลายๆ คนแสดงความคิดเห็น ผลก็คือ ไม่มีใครที่มีความคิดเห็นที่
ตรงกันเลย สักพักก็เริ่มเกิดความแตกแยก ทะเลาะกัน ไม่มองหน้ากัน

ผมว่านี่คือนิสัยคนไทย เราเปิดโอกาสให้แสดงความคิดเห็น แต่คนเหล่านี้ไม่เปิดใจให้คน
อื่นแสดงความเห็นต่อความเห็นของเราด้วยเลย พอคนอื่นวิจารณ์ความเห็นของเราใน
ทางที่เราไม่ชอบ เราก็จะหาทางปกป้องความคิดเห็นของเรา ทั้งๆ ที่บางทีความเห็นของ
คนอื่นมันดีกว่าตั้งเยอะ แต่ยอมไม่ได้ เพราะกลัวเสียหน้า

ผมในฐานะหัวหน้าก็เลยต้องจัดการกับปัญหาเหล่านี้ ตอนนี้ก็ลุล่วงไปได้ด้วยดี เพียงแต่
อยากจะบอกว่า เรารับเอาแนวคิดแบบนี้มาจากฝรั่ง แต่เราไม่ได้ปรับตัวให้เหมือนกับฝรั่ง
ไปด้วย ไม่ได้บอกว่าฝรั่งดีกว่าคนไทยนะ แต่ถ้าเราจะเอาของเขามาใช้ ก็ควรจะใช้ให้ได้
โดยการปรับตัวเราให้เข้ากับความคิดของเขาด้วย มิฉะนั้นปัญหาก็จะเกิดขึ้นในการบริหาร
อย่างแน่นอน



2005/Sep/20

ตอนนี้ก็ใกล้ปลายปีเข้าไปทุกที หลายๆ บริษัทก็เริ่มที่จะเข้าสู่ฤดูกาลแห่งการประเมินผลการ
ทำงาน ช่วงนี้เป็นช่วงที่หัวหน้างานไม่ชอบเลย ที่จะต้องให้คะแนนผลงานสำหรับลูกน้อง
ของตนเองที่ทำงานกันมาเป็นเวลา 1 ปี 

หัวหน้างานหลายคนไม่รู้ว่าจะให้คะแนนผลงานพนักงานของตนยังไงดี บางคนก็บอกว่า
ให้ๆ ไปเถอะ เดี๋ยวฝ่ายบุคคลก็เอาไปปรับแก้ให้เอง หรือไม่บางคนก็นึกหน้าแล้วก็ให้คะแนน
หรือไม่ก็นึกถึุงสิ่งที่เราชอบ หรือเราไม่ชอบ แ้ล้วก็ให้คะแนนไปตามความรู้สึกของตนเอง

ผลก็คือพนักงานที่อุตส่าห์ทำงานมาเป็นแรมปี แต่หัวหน้าประเิมินผลงานโดยไม่ดูผลของงาน
ที่ออกมาเลย แบบนี้ไม่มีลูกน้องที่ไหนอยากทำงานด้วยแน่นอน

ดังนั้ันถ้าหากบริษัทอยากจะแก้ไขปัญหาเหล่านี้ให้ได้ ก็จำเป็นที่จะต้องให้ความรู้แก่
หัวหน้างานทุกคนให้ตระหนักถึงความสำคัญของการบริหารคน ให้รู้จักวิธีการประเมินผล
งานของพนักงาน จะมีวิธีอย่างไรนั้น ไว้จะมาเขียนให้อ่านต่อครับ

ติดตามฉบับถัดไปครับ